{"id":653,"date":"2009-08-25T17:50:08","date_gmt":"2009-08-25T17:50:08","guid":{"rendered":"http:\/\/cccinc.nl.webhosting22.transurl.nl\/ccc\/?p=653"},"modified":"2014-01-24T00:51:53","modified_gmt":"2014-01-24T00:51:53","slug":"jaap-van-beusekom-bob-george-en-het-archive-of-contemporary-music","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.cccinc.nl\/ccc\/insideccc\/jaapvanbeusekom\/jaap-van-beusekom-bob-george-en-het-archive-of-contemporary-music\/","title":{"rendered":"Bob George en het ARChive of Contemporary Music"},"content":{"rendered":"

\"Big-Bill-Broonzy8\"<\/a><\/p>\n

In 1988 bezocht ik voor de eerste maal het New Music Seminar, een muziekbeurs in New York voor allerlei vormen van nieuwe popmuziek. Een dergelijke beurs bestaat altijd uit drie onderdelen, een beursgedeelte (tradeshow) met stands bemand door alles en iedereen uit de muziekindustrie, een panelgedeelte waar letterlijk elk onderwerp uit de muziek wordt behandeld (de leukste die ik er hoorde: \u2018hoe verwissel je een lekke band van de bandbus midden in de nacht\u2019 en \u2018hoe word ik rijk en beroemd\u2019) en een showcasegedeelte ’s avonds en ’s nachts met honderden bands in elke denkbare club in Manhatten. Deze beurs werd de eerste jaren gehouden in het Mariott Marquis hotel op Time Square, een nogal chique plek voor een nogal ruig festival, waar bijvoorbeeld voor het eerst de HipHop werd ontdekt en sterren als Madonna.
\nhttpv:\/\/www.youtube.co\/watch?v=TfhfDz-vQs8<\/a><\/p>\n

Op de beurs waar wij stonden met een stand van de Stichting Popmuziek Nederland, met compilatie cd\u2019s met Nederlandse bands, ontmoette ik voor het eerst Bob George die grote interesse toonde in deze cd\u2019s. Niet zozeer in commerci\u00eble zin maar met name was hij ge\u00efnteresseerd in de artistieke inhoud. We gingen lunchen in een hem bekende etablissement dat je als buitenstaander nooit zou vinden in NY en dat zouden we nog vele malen en jaren gaan doen. Jawel, Bob weet als geen ander, wonend in Manhatten, waar je er de betere \u00e8n betaalbare restaurants kunt vinden.<\/p>\n

Hij vertelde dat hij een platenarchief beheerde, het Archive of Contemporary Music, dat hij met een vriend had opgericht in 1985. En of ik eens langs wilde komen op White Street waar zijn archief lag opgeslagen. Eenmaal daar aan gekomen wist ik werkelijk niet wat ik zag: duizenden en duizenden elpees en wat voor geluidsdragers dan ook die ooit zijn uitgebracht, met alle denkbare \u2018populaire\u2019 muziek uit Amerika, maar ook uit Afrika, Zuid Amerika en Europa. Zo zag ik rij na rij alle elpees van het label Folkways van opnames van ondermeer John en Allen Lomax uit het Library of Congres staan, en allemaal nieuw en in dubbele uitvoering. http:\/\/www.folkways.si.edu\/searchresults.aspx?sPhrase=American%20Folk&sType=cat<\/a><\/p>\n

\"Bob_eb_Maarten\"<\/a>\u00a0\u00a0\"Verzameling\"
\n<\/a>Bob George en Maarten van Beusekom in het ARC in New York, 2008<\/em><\/p>\n

Wat begon als een particuliere collectie van 47.000 stuks is nu uitgegroeid tot een verzameling van meer dan twee miljoen geluidsdragers en daarmee is het het grootste muziekarchief van niet-klassieke muziek ter wereld. http:\/\/www.columbia.edu\/cu\/news\/drupal_files\/bob-george-archive300.png<\/a>
\nToen hij ermee begon was niemand ge\u00efnteresseerd in een collectie van commerci\u00eble platen. Of zoals hij het zelf zegt: \u2018 People had a hard time accepting commercially released sound recordings as valid cultural artefacts\u2019
\nV\u00f3\u00f3r de oprichting van het ARC had Bob George zich ondermeer bezig gehouden met allerlei productiewerk en was hij mede verantwoordelijk voor de productie van het nummer \u2018O Superman\u2019 van Laurie Anderson in 1981, dat in 16 landen in de top 20 belandde.
\n

<\/div><\/div>
<\/div>
<\/div>
<\/div><\/div><\/div>